Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι,
Φέτος, η κεντρική πλατεία μας έγινε ένας μικρός παράδεισος παραμυθιού. Ο Πινόκιο, με την ξύλινη μυτούλα του που…. μου θυμίζει κάποιον αιρετό μεγαλώνει όταν λέει ψέματα, δεσπόζει περήφανα, περιτριγυρισμένος από καρτούν και μαγικά σκηνικά. Μπράβο! Τα παιδιά ενθουσιάζονται, οι επισκέπτες φωτογραφίζονται, και η πόλη μας μοιάζει βγαλμένη από σελίδες παιδικού βιβλίου.
Μόνο που… ξεχάσαμε κάτι μικρό, ασήμαντο: Τα Χριστούγεννα γιορτάζουμε! Αυτή η γιορτή που λέγεται “Γέννηση του Χριστού”, με φάτνη, βοσκούς, μάγους και ένα αστέρι που δείχνει τον δρόμο. Εκείνη η παραδοσιακή αναπαράσταση που υπενθυμίζει σε όλους –μικρούς και μεγάλους– το νόημα της αγάπης, της ταπεινότητας και της ελπίδας, κάποιοι δεν θα τα αποκτήσουν ποτέ…
Αλλά προφανώς, σε εποχές “μοντέρνας” διακόσμησης, η φάτνη είναι…ντεμοντε ..πασέ. Πολύ θρησκευτική, πολύ παραδοσιακή, πολύ… ελληνική. Καλύτερα ο Πινόκιο, που μας διδάσκει να μην λέμε ψέματα – μήπως γιατί η μύτη κάποιων μεγαλώνει όταν λένε ότι “όλα είναι για τα παιδιά” ενώ ξεχνούν το πραγματικό πνεύμα των γιορτών;
Θα ήταν υπέροχο, του χρόνου, να βρούμε χώρο και για μια μικρή φάτνη δίπλα στον Πινόκιο. Ίσως τότε η μύτη του να μην μεγαλώσει καθόλου – και η πλατεία μας να γίνει πραγματικά μαγική για όλους μας.
Πανταζώνας Κωνσταντίνος
Δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αλμυρού
